Pierwsza Wojna Swiatowa była dla Brytyjczyków prawdziwą traumą. Była to pierwsza wojna, w której brytyjska armia walczyła nie z Zulusami, Derwiszami lub Malajami i w której korpus ekspedycyjny wyposażony w jedną armatę i parę karabinów maszynowych odnosił zwycięstwa bez strat własnych. Tym razem kajzerowska Rzesza, która górowała uzbrojeniem i wyszkoleniem a Niemcy nie uciekali na dźwięk gromkiego "Niech żyje Król".
Dlatego rok 2018 jest realnie świętowany jako setna rocznica zakończenia Wojny. I nie są to tylko obchody państwowe. Zeby miejski kościół przystroić w 25000 maków dzierganych na szydełkach, to potrzeba naprawdę dużego i realnego zaangażowania społecznego.
Ponadto zwróciłem uwagę na to, że w każdym kościele jest tutaj kącik dla małych dzieci. I chociaż widziałem już to wiele razy, za każdym kolejnym jestem przyjemnie zaskoczony. Najwyraźniej rodzinne spotkania nie są tu tylko formalne, lecz realnie ciepłe i niosące ze sobą poczucie wspólnoty.
I nawet kaplica, w której pochowano księcia i innych, równie ważnych dostojników, jest przyozdobiona makami i rysunkami dzieci. W takim kraju to naprawdę warto być weteranem ;)
No i architektura miejskiego kościoła parafialnego w Warwick też jest warta podziwiania. Tutaj pod stropem można zobaczyć naprawdę ażurowe żebra przyporowe. Niby tylko kamień i statyka wykreślna, ale doprowadzona do prawdziwego mistrzostwa.
W zasadzie do Warwick przyjechałem zobaczyć jego słynny zamek. Ale zamek to przede wszystkim atrakcja dla rodzin z dziećmi. No i wstęp za ponad 30 funtów wydał mi się przesadą. Skończyło się więc na spojrzeniu na zamek z wierzy kościelnej, za 3 funty.
A na koniec spacer po miasteczku i parku i do domu.
